Dairenin kararına göre, Samsun'da yaşayan bir kişi, yakınından borç para istedi. Borç istenen, altınlarını bozdurarak 90 bin lirayı borç verdi. Aradan geçen süreden sonra 40 bin lira ödeme yapan borçlu, 50 bin lirayı ödemek için süre istedi.
Alacaklı, altın bozdurarak borç verdiğini, kalan borcun bu nedenle 50 bin lira olarak değil, 51,31 cumhuriyet altınının Türk lirası karşılığı olarak ödenmesini talep ederek dava açtı.
Borçlu, davacının kendisine Türk lirası olarak borç verdiğini, cumhuriyet altını üzerinden ödünç sözleşmesi yapıldığı iddiasının gerçeği yansıtmadığını, delil niteliğinin bulunmayan WhatsApp mesaj içeriklerinde davacıdan altın aldığına yönelik hiçbir beyanının olmadığını, 50 bin lira dışında davacıya borcunun bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini talep etti.
Yargılamayı yapan Vezirköprü 1. Asliye Hukuk Mahkemesi, altın cinsinden borç verildiği iddiasını ispat yükünün davacıda olduğunu, taraflar arasındaki WhatsApp mesajlarında da borcun altın cinsinden olduğuna dair içerik olmaması nedeniyle davayı reddetti.
İstinaf başvurusunu inceleyen Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi, yerel mahkeme kararını hukuka uygun buldu.
Davacı alacaklı, hükme itirazda bulunarak, dosyayı temyiz etti.
Temyiz incelemesini yapan Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, derece mahkemelerince verilen kararı hukuka uygun bularak, oy birliğiyle onanmasını kararlaştırdı.
Dairenin kararında, taraflar arasındaki para transferine ilişkin dekontlar, WhatsApp yazışma içerikleri doğrultusunda davacının iddiasını ispatlayamadığı belirtilerek, alacağının altın cinsinden ödenmesi talebinin reddedilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı kaydedildi.
