Lübnanlı sanatçı Cuni, şarapnelleri savaşın sessiz anlatıcısına dönüştürdü

ETHEM EMRE ÖZCAN/VESİM SEYFEDDİN - Lübnanlı görsel sanatçı Lina Cuni, İsrail saldırılarının hedefi olan binaların çevresinden topladığı şarapnel, demir ve diğer kalıntıları heykel ve çeşitli objelere dönüştürerek onları hem sanatının malzemesi hem de savaşın hikayesini anlatan "sessiz anlatıcılar" haline getirdi.

Cuni'nin şarapnellerle başlayan sanat yolculuğu, 2024'teki İsrail saldırılarının ardından evine döndüğünde karşılaştığı yıkım ve etrafta bulduğu cam, taş, demir ve kablo parçalarını ayırmasıyla başladı.

Evinde ve çevresinde oluşan yıkımı inceleyen Lübnanlı sanatçı, bu parçaların yalnızca temizlenmesi gereken kalıntılar olmadığını, aynı zamanda yaşanan dönemin izlerini taşıdığını fark etti.

İlk olarak camla çalışmayı deneyen Cuni, aradığı kalıcılığı bulamayınca şarapnellere yöneldi. Paslarını, kıvrımlarını ve üzerlerindeki izleri koruyarak bu parçaları mümkün olduğunca az değiştiren sanatçı, şarapnelleri hem sanat malzemesine hem de geldikleri yerin hikayesinden izler taşıyan "sessiz anlatıcılara" dönüştürdü.

Zamanla şarapnel ve demir parçaları Cuni'nin fırça ve boyası haline geldi. Sanatçı, farklı biçim ve büyüklükteki mühimmat kalıntılarını kimi zaman yüz ve el figürlerine, kimi zaman da soyut şekillere dönüştürdü.

İsrail saldırılarının yol açtığı yıkımı sanatla görünür kılıyor

Malzemelerin bir bölümünü kendisi toplayan Cuni'ye çevresindekiler de ellerindeki parçaları ulaştırıyor.

Sanatçı, savaşın izlerini korumanın yanı sıra İsrail saldırılarının yol açtığı yıkımı sanat aracılığıyla görünür kılmayı hedefliyor.

Cuni, eserlerini ileride bir müzede bir araya getirerek yaşanan dönemin hafızasını kalıcı hale getirmeyi planlıyor.

Çalışmalarının temelinde "yeniden hayat" ve "yeniden imar" fikri var

AA muhabirine konuşan Cuni, şarapnellerin biçimlerini mümkün olduğunca koruduğunu belirterek, "Şarapneli tarih taşıyabilecek bir şey olarak ele aldım." dedi.

2024'ten bu yana farklı fikirler geliştirdiğini anlatan Cuni, "Yıkımın göstergesi olan bu parçaları, hayatta kaldığımızı anlatan yaşam araçlarına dönüştürdüm." ifadelerini kullandı.

Eserlerinde kullandığı malzemeleri toplamanın kolay olmadığını dile getiren Cuni, "2024'teki savaştan kalan bazı yerlere hala yaklaşamıyoruz. Buralar tehlikeli, insansız hava araçları önümüzde dolaşıyor." diye konuştu.

Cuni, "Yaptığım bazı eserler hafıza taşıyor. Nebatiye'deki katliamlar, çağrı cihazı olayı ve araçların hedef alınması gibi olayları tarih olarak işledim." ifadelerini kullandı.

Şartlar uygun olduğunda eserlerini bir müzede toplamayı planladığını belirten sanatçı, bunun için desteğe, malzemeye ve mekana ihtiyaç duyduğunu söyledi.

Çalışmalarının temelinde yeniden yaşam ve yeniden imar fikrinin bulunduğunu dile getiren Cuni, "Bir savaş ve yerinden edilme yaşadık, acı çektik. Yeniden hayata ihtiyacımız var. Yeniden hayat, yeniden imar demektir." ifadelerini kullandı.

Öldürmek amacıyla üretilen sert malzemeleri estetik eserlere dönüştürerek yeni bir yaşam fikrini görünür kılmaya çalıştığını belirten Cuni, sözlerini şöyle tamamladı:

"Bizde malzeme, toprak ve emek var. Yeni bir hayat kurabilir, daha düşük maliyetle yeniden imar yapabiliriz."