Odasını 5 yıldır hiç değiştirmediler: Böyle bir canavarlığı hala çözemiyorum

9 Kasım 2021'de İstanbul Ataşehir'deki iş seyahatinde sokakta yürüdüğü sırada o dönem 27 yaşında olan Can Göktuğ Boz'un samuray kılıçlı saldırısına uğrayan 28 yaşındaki Mimar Başak Cengiz hayatını kaybetmişti. Genç mimar memleketi Ankara'da toprağa verilirken, saldırgan Boz ise ağırlaştırılmış müebbet hapsi cezasına çarptırılmıştı. Akıl sağlığı yerinde olduğu tespit edilen saldırgan Boz, savunmasında cinayeti tasarlayarak işlediğini itiraf etmişti. Sanık Boz, mutsuzluk ve can sıkıntısı nedeniyle, karşı koyamayacağını düşündüğü bir kadını hedef seçtiğini söylemişti.

Anne Beyhan Cengiz ile baba Avni Cengiz ise kızlarının odasını ondan geriye kalan hatıralarla süsledi. Cengiz'den geriye kalan eşyalarını özenle saklayan ve odasını ilk haliyle muhafaza eden Cengiz ailesi, geride kalan 5 senede acılarının hala ilk günkü gibi taze olduğunu zor zamanlardan geçtiklerini söyledi. Kızlarının mezarında konuşan Cengiz çifti, geride bıraktıkları 5 senedeki gelişmelerden olay günü yaşananlardan bahsetti.

Kızının uğradığı saldırı şeklinden çok fazla üzüntü duyduğunu söyleyen Beyhan Cengiz, "Kızımın nasıl öldürüldüğünü ilk başta kimse söylemedi. Oğlumu aradım. Bana, 'anne ben sana bu haberi veremem' dedi. Daha sonra eşimi aradım. Kızıma ne olduğunu sordum. 'Bir cani, kızımıza kıymış' dedi. O an yıkıldım. Yüreğim dayanamadı. İnsan hiç tanımadığını birine böyle bir saldırıda bulunur mu. Kılıç olayını duyunca daha da çok yıkıldım. Bu durum bizi beş sene içinde ailecek mahvetti. Böyle bir canavarlığı ve vahşeti hala çözemiyorum. Başaklar yaşamalı, kadınlarımızı ve evlatlarımızı korumak için önlem alıp toplum olarak değişmemiz lazım. Herkes çözüm bulmak zorunda. Artık çığ gibi büyüyor bu durum" dedi.

Anne Cengiz, olay günü ve öncesinde kızıyla yaptığı konuşmalardan bahsederek, "Başak, olay gecesi bana mesaj atmıştı. 'Anne uyuyamıyorum. Sabah projemi teslim edeceğim. Beni uyandır. Uyandırdıktan sonra da sohbet et ki daha geri uyumamayım' yazmış. Ben de eşime söyledim. Unutursam bana hatırlat dedim. Babası da ben de aradım. İkimiz de konuştuk. O gün sürekli kızımı aradım. Her şeyin yolunda olup olmadığı sordum. Çok uykusunun geldiğini söyledi. Ben de yüzü ak şekilde Ankara'ya döneceğini söyledim. Projesinin beğenileceğini ifade ettim. Gerçekten de öyle oldu. Sunduğu projesiyle kendinden daha üst mevkideki kişiler tarafından tebrikler almış. Başak sevinçle bizi aradı. Tebrik edildiğini söyledi. Daha sonra kendisine ulaşamadık. Yorgun olduğunu ve dinlendiğini düşündük. Daha sonra yaşadığı olayın da haberi geldi" diye konuştu.

Kızının insanlara sürekli iyilik yapma amacında olduğunu dile getiren anne Cengiz, "Başak'ı kime sorsanız aynı şeyi söylerdi. Çok çalışkan, merhametli, küçük yaştan itibaren herkesin ihtiyacını kimse demeden anlardı ve hemen yardımına koşardı. Arkadaş canlısı biriydi. Paylaşmayı seven gururlu, şakacı, diyaloğu güzel biriydi. Yürüyüşü bile çok asildi. Çocukla çocuk, büyükle büyük olan biriydi. Kendisini çok iyi ifade eder, akıcı konuşurdu. Bir gün televizyon izliyorduk. Kadın cinayeti haberi gördü ve ağlamaya başladı. Sarıldım ona. 'Anne ağlamamız hiçbir şey ifade etmiyor. Bu kadınlar için bir şeyler yapmamız lazım' demişti. Bu tür olaylara çok duyarlıydı. Çok vicdanlıydı" ifadelerine yer verdi.

Kızı için hazırladığı notu da okuyan anne Cengiz, şunları kaydetti:

"Bir anne için zamanın durduğu, nefesinin kesildiği o acı günün üzerinden tam beş sene geçti. Savunmasız biri olduğu için acımasızca katledilen, hayattan koparılan kızımın kokusunu, gülüşünü ve bana 'anne' deyişini özlemekten içim yangın yerine döndü. Kadın katliamları beni umutsuzluğa düşürdüğünde kızımın mezar taşında yazılı 'Bana gidişim tohumun toprağa düşmesi gibi. Tohumlar filizlenip can bulacak. Bugün acıyla yoğrulsam da o filizlere tutunarak ayakta duruyorum' sözüyle umut buluyorum. Başak artık sadece benim evladım değil. Bu ülkede masumiyetin, adaletin ve yaşama hakkı elinden alınan tüm kadınların simgesidir. Onun adı hep yaşamalı ki başka Başaklar solmasın, annelerin yüreği dağlanmasın. Burada durup kızımı üzmek ve ağlamak istemezdim. Gözlerime sözüm geçmiyor. Yüreğim hüzünlenince gözlerimden yaşlar süzülüyor. Kızım sen üzülme. Senin yapmak istediklerini kardeşlerin yapacak. Toprağa bıraktığın ve filizlenen kardeşlerin seni hiç unutmayacak. Kızım seni rahmetle ve bitmeyen bir özlemle anıyorum. Nurlar içinde yat. Mekanın cennet olsun kınalı kuzum."

Kızının odasını onun hatırlarıyla süslediklerini söyleyen Cengiz, "Bu odaya girdiğimde Başak'ın hatıralarıyla huzur buluyorum. Zaten Başaklar huzur demek başarı demek. Başak'ın anıları hatıraları o kadar çok ki hangisini anlatayım ki. Dokunduğu yere güzellik verirdi aynı ismi gibi yeşeren filizlenen kök salan bir evlattı. Bu oda da onu yaşatıyoruz. Babasıyla odaya girdiğimizde huzur bulup yavrumuzun hatıralarına dokunup onu anarak huzur içinde ayrılıyoruz. Başaklar yaşamalı, Başakları yaşatmalıyız. Başaklara zarar vermemeliyiz ve bunu önlemeliyiz. Odaya huzur bulduğumuz için çok giriyoruz. Sohbet ediyoruz babası ile birlikte. Babası olmadığında da kendim giriyorum resmine dokunuyorum. Ona neler yapıldığını anlatıyorum. Onun emanetlerini yaşattığımızı, hatıralarında onu andığımızı anlatıyorum. Sanki canlı dinliyor gibi hissediyorum. Bu odada huzur var" dedi.

"BİRİ KIZIMA ARKASINDAN KILIÇLA SALDIRMIŞ"

Baba Avni Cengiz ise olay günüyle ilgili konuşarak, "Olay gününden önceki akşam telefonda kızımla konuşmuştum. Hazırladığı projeyi teslim edeceğini ve sabah kendisini uyandırmamı istedi. Sabah arayarak uyandırdım. Projesini firmaya teslim etmişti. Akşam saatlerinde aradık ama haber alamadık. Bir süre sonra polisler oğlumu aramış. Kardeşinin kaza yaptığını söyleyerek hastaneye gelmesi gerektiğini belirtmişler. Hemen yola çıktık. İstanbul'a gittik. Hastaneye gittiğimizde kızımın kalbinin durduğunu söylediler. O an hepimiz şok olduk. Daha sonra olayın gerçek yüzünü öğrendik. Biri kızıma arkasından kılıçla saldırmış. O hafta Ankara'ya dönecekti. Öncesinde beraber İstanbul'da vakit geçirmiştik. En son o zaman görüşmüştük. Kızım gitti, bizi acılara boğdu. 5 yıl geçti. Acımız hala taze. Mezarına gelince huzur buluyoruz ama o yok" ifadelerine yer verdi.

"YANINA GİDERDİM, DERTLEŞİRDİK"

Kızıyla sürekli vakit geçirdiğini ifade eden baba Cengiz, "Başak fen lisesinde okumuştu. Okuluna beraber gider gelirdik. Üniversite eğitimi için 5 sene Safranbolu'da kalmıştı. Yanına giderdim. Dertleşirdik. Çok farklı bir kızdı. Edepli, düzgün, çalışkan biriydi. Sürekli ders çalışırdı. İlk zamanlarda bir şey anlamıyorduk ama acımız sonradan çok büyüdü. 5 yıldır mezarına geliyorum. Ailemiz paramparça oldu" diye konuştu.

"BAŞAK'IN ÇALIŞTIĞI KURUMA TEPKİLİYİM, HER TÜRLÜ DESTEKTE BULUNACAKLARINI SÖYLEMİŞLERDİ"

Avni Cengiz, kızının ölümünün ardından yanlış anlaşılmaların da yaşandığını belirterek, "Başak'ın çalıştığı kuruma tepkiliyim. Oranın yetkilileri Başak öldüğü zaman yanımıza birilerini gönderdi. Her türlü destekte bulunacaklarını söylediler. İnsanlar da bu durumu yanlış anladı. Birilerinin bize para verdiğini düşündü. Oysa ki kimse bize para vermedi. Biz de kimseden para istemedik. Yönetim kurulu başkanıyla Başak öldüğünde görüşmüştük. Daha sonra bizimle irtibatı kesti ve hiç aramadı. Sadece Cumhurbaşkanımızdan bir istekte bulundum. Kızımın mezun olduğu fakülteye isminin verilmesini rica ettim. 15 gün içinde kızımın adı okuduğu okula verildi. Daha sonra okul yönetimi bizi Safranbolu'da çok iyi ağırladı ve her yıl da mezuniyet törenlerine çağırırlar. Bunun dışında kimseden bir şey istemedik" ifadelerini kullandı.

"BU ODADA ZAMAN GEÇİRMEK BİZE HUZUR VERİYOR"

Kızının odasında huzur bulduklarını söyleyen Baba Cengiz, "Bu odada zaman geçirmek bize huzur veriyor. Başak'ın anıları ve yaptıkları canlanıyor her geldiğimizde. Başak'ı özlüyoruz. Özlemimizi gideriyoruz. Başak'ın hatıraları burada. Verilen hediyeleri burada. Onsuz bir günümüz geçmiyor. Buraya geliyoruz Başak ile konuşuyoruz. Zamanımız öyle hüzünlü geçiyor" dedi.