Teksas'ın Vidor'unda beyaz ailesinin yetiştirdiği siyah kız biyolojik annesine ulaştı

"Siyah olduğunun farkındasın, değil mi?"Ona bu soruyu soran arkadaşı, bu durumun bir şaka olduğunu düşünüyordu. Elbette Lacey siyah olduğunu biliyor olmalıydı. Bu herkesin görebileceği kadar açıktı."Dudaklarına bak, saçlarına bak. Sen siyahsın, siyah bir ebeveynin var, hangisi?" diye üsteledi kız.Ama Lacey Tezino için bu, gökten düşen bir yıldırım gibiydi.Siyah olduğunu bilmiyordu ve Teksas'taki, ırkçı geçmişiyle kötü bir üne sahip Vidor kasabasında büyütülmüştü.Geleceğine bakmaya hazır, geçmişiyle ilgilenmeyen saf bir genç olarak üniversiteye geldiğinde yaşadığı bu an, hayatını değiştirecekti.

Lacey annesini hiç tanımadı. Ailesi ona annesinin uyuşturucu kullandığını ve Lacey bebekken AIDS kaynaklı bir hastalık nedeniyle öldüğünü söylemişti. Ayrıca annesinin Hawaiili olduğunu da söylediler; bu da Lacey'nin kuzenlerinden neden farklı göründüğünü açıklıyordu."Onun resmini her çizdiğimde saçında bir çiçek olurdu çünkü Hawaii ile ilişkilendirdiğim şey buydu" diyor Lacey.Babası olarak onu büyüten Ronnie, kanser teşhisi konduktan sonra onu küçük bir çocukken Houston'dan alıp Vidor'da yaşayan yaşlı anne ve babasının yanına getirmişti. Ronnie, Lacey altı yaşındayken öldü. Lacey'i dedesi ve büyükannesi büyüttü.Ancak hem anne hem babasını kaybetmesine ve "nefretle anılan" bir kasabada büyümesine rağmen, beyaz ailesi tarafından her zaman kabul gördüğünü hissetti ve kuzenleriyle oynamayı çok sevdi."Bir evden diğerine gidip geliyordum... herkes benimle oynamak istiyordu... Bana hediyeler veriliyor ve üzerime titreniyordu."

Ancak her zaman bir huzursuzluk hissi vardı. Lacey 17 yaşındayken, "uzun boylu, iri yapılı, kel bir siyah adam" kapılarını çaldı ve annesinin hala hayatta olduğunu söyledi.Lacey'nin büyükanne ve büyükbabası adama "yalancı" dedi ve o da bu olayı aklının bir köşesine itti. Ancak bu durum onu üzmüş ve "son derece kafasını karıştırmıştı."Fakat Houston'daki üniversiteye, "taşra aksanıyla" geldiğinde kimliğine dair algısı tamamen sarsıldı. Afro Amerikalı üç ev arkadaşı, beyaz bir babası ve Hawaiili bir annesi olduğu yönündeki açıklamasına inanmadı."Buna inanmama kızıyorlardı ve üzülüyorlardı" diyor."Sanki hayatlarındaki kişisel görevleri, benim neler olup bittiğini anlamama yardım etmek olmuştu."

Lacey tatil için eve döndüğünde, "değişimi hissettiğini" ve çevresindeki ırkçılığı görmeye başladığını söylüyor.Aile üyelerine neden ona gerçek kökenini hiç anlatmadıklarını sorduğunda, "Hey, sen bizim ailemizsin... bunu hiç mesele etmedik" yanıtını aldı.Bazı kuzenlerinin, ona ırkçı hakaretlerde bulunan insanlarla kavga ettiğini de öğrendi.Lacey artık büyükanne ve büyükbabasının onu koruduklarına inanarak gerçeği sakladığını düşünüyor.Bir gün büyükannesiyle konuşurken, ona siyah bir erkek arkadaşını eve getirmesinin sorun olmayacağı söylendi."Kesinlikle çok nazik olmaya ve açık fikirli olduğunu göstermeye çalışıyordu."Ancak büyükbabası gazete okurken ırkçı bir hakaret kullandığında, öfkenin içinde patladığını ve ona, "Benim yanımda böyle konuşmayacaksın" dediğini söylüyor.Gözyaşları içinde odadan çıktıktan sonra büyükbabası arkasından geldi ve özür diledi."Bu, beni büyüten ve bütün hayatım boyunca bana bakan büyükbabam. Bana, 'Çok üzgünüm ve bu bir daha asla olmayacak' dedi. ve gerçekten de bir daha olmadı."

Hakikatle yüzleşmeAnnesinin öldüğü söylenmiş olmasına rağmen, onun hakkında daha fazla şey öğrenmek istiyordu.Üniversitenin ikinci yılında, Anneler Günü'nde, telefon rehberi bilgi servisini arayıp annesinin adıyla kayıtlı biri olup olmadığını sordu.Hiç beklemediği bir anda bir kadına bağlandı.Ona kızı olabileceğine inandığını söylediğinde aldığı yanıt, ihtiyaç duyduğu tüm doğrulamayı sağladı: "Lacey?"Kadın yalnızca bir saatlik mesafede yaşıyordu.Aynı gün onu görmeye gittiğinde, annesinin birkaç yıl önce evlerine gelen aynı adamla, yani erkek arkadaşıyla yaşadığını gördü.Ama onun gözü yalnızca annesi Elizabeth'i görüyordu."Hayatımda gördüğüm en güzel insandı... Merhaba demedik, hiçbir şey söylemedik, sadece birbirimize sarıldık ve hıçkıra hıçkıra ağladık."Sonraki konuşmalar sırasında Lacey, Ronnie'nin biyolojik değil evlat edinen babası olduğunu öğrendi.Ronnie, annesinin Houston'da işlettiği eşcinsel barda müşteriyken arkadaşı olmuştu. Annesi, Afro Amerikalı bir kamyon şoföründen hamile kaldıktan sonra kürtaj yaptırmayı düşündüğünü anlattığında, Ronnie her zaman bir çocuk sahibi olmak istediğini söylemişti.Bunun üzerine bir anlaşma yaptılar.Ronnie, onun uyuşturucudan kurtulmasına ve ayık kalmasına yardım edecek, ona bakacaktı. Daha sonra da bebeğini evlat edinecekti.Lacey evlatlık olduğunu bile bilmiyordu.

Takip eden yıllarda Lacey annesiyle ilişkisini yavaş yavaş yeniden kurdu. Elizabeth hastalanıp dokuz yıl sonra kanserden öldüğünde, Lacey onunla "sonuna kadar birlikte yürüdüğünü" söylüyor.O zamana kadar ailesini affetmişti."Anne babanıza olağanüstü bir anlayış göstermeniz gerekir; çünkü onlar da tıpkı bizim gibi her şeyi çözmeye çalışan genç insanlardı."Şimdi hem profesyonel hem de kişisel hayatında odağı, insanların anne-kız ilişkilerini çözümlemelerine yardımcı olmak ve engelleri yıkmak.

Bir zamanlar onu yalnızca beyazların yaşadığı bir bölgede büyüten büyükannesi, daha sonra bir kasırganın evine zarar vermesinin ardından Houston'da yaşayan siyah ailesinin yanına taşındı.Lacey, ilk başlarda tartışmalar yaşandığını çünkü o dönemde Amerika'da ırk meselesiyle ilgili haberlerde "çok şey olup bittiğini" söylüyor.Büyükannesinin görüşlerine yaşı nedeniyle anlayış göstermeye çalışırken, çocuklarına da "gururlu olduklarını ve kendilerini savunduklarını" göstermek istediğini belirtiyor.Ancak bazı "verimli ve güzel sohbetlerin" ardından, büyükannesi 86 yaşına geldiğinde ailenin merkezi bir parçası haline gelmişti."Kızım altı yaşında ve en yakın arkadaşı büyükannem.""Kanepeye oturuyorlar. Dondurma yiyorlar. Arka bahçedeki bitkileri suluyorlar.""Bu çok güzel."Bu makale, BBC Dünya Servisi'nin "Neden bana siyah olduğumu söylemediler?" başlıklı Lives Less Ordinary podcastinden yararlanılarak hazırlandı. Lacey'nin büyükannesi, bu program kaydedildikten sonra, 2026 yılında hayatını kaybetti.